درمان بیماری نوزما زنبورعسل

بیماری نوزما زنبور عسل یکی از بیماری هایی است که در آن در صورت ابتلا کلونی های زنبور عسل به عامل تک سلولی و انگلی نوزما آپیس در دستگاه گوارش دچار مشکل می شوند.  بیماری نوزما زنبور عسل تقریبا نوعی بیماری فصلی در زنبورهای عسل به شمار می آید که عمدتا اواخر بهار، تابستان یا پاییز بروز می کند. این بیماری اگرچه در زنبورهای عسل ایجاد اسهال نمی کند اما گاهی این علامت نیز به عنوان نشانه بیماری نوزما شناخته می شود.

بیماری نوزما چیست؟

بیماری نوزما چیست؟

 بیماری نوزما زنبور عسل یا نوزموزیز یکی از شناخته شده ترین بیماری های رایج در میان زنبورهای عسل به شمار می آید. این بیماری بسیاری از کندوهای زنبور را تهدید می کند و در صورت ابتلا نه تنها دوره درمان آن طولانی است بلکه خسارات و تلفات سنگینی نیز برای پرورش دهندگان زنبور عسل به همراه دارد.

تاکنون دو گونه از عامل ایجاد کننده بیماری نوزمان به نام های نوزما آپیس و نوزما سرانا شناخته شده است که هر کدام می توانند انواع مختلفی از بیماری نوزما را ایجاد کنند.

نوزما آپیس باعث اسهال تر و انفجاری از روده زنبور می شود که این نوع دفع می تواند به شدت در آلوده شدن همه کندو موثر باشد.

نوزما سرانا نیز به عنوان نوزمای خشک شناخته می شود. البته اخیرا نیز نوعی از بیماری نوزما به نام نوزما نومانی در آفریقا شناسایی شده که به شکلی دیگر زنبورهای عسل را مبتلا می کند.

بیماری نوزما غالبا ممکن است به صورت خفته یا آشکار کلنی را درگیر کند اما در هر حال عدم شناسایی به موقع این بیماری و استفاده از روش های موثر برای درمان کلنی می تواند منجر به آلوده شدن همه کندو و خسارت سنگین می شود.

در صورتی که نوزما آشکارا بروز پیدا کند می تواند با علائم مختلفی مثل از بین رفتن سیستم ایمنی، گرسنگی زنبور، اسهال، افت انرژی، کاهش جمعیت زنبورهای عسل و آسیب های فیزیولوژیک به زنبورها همراه باشد. در نهایت نیز زنبورها تلف می شوند.

یکی از نکات مهمی که می توان درباره نوزما اشاره کرد ابتلا و تلفات بیشتر زنبورهای نر به این بیماری است. از همین رو تنها راهکاری که می تواند باعث کاهش تلفات زنبورهای عسل شود شناسایی به موقع و استفاده از راهکارهای پیشگیرانه در درمان این بیماری است.

چرخه بیماری نوزما زنبور عسل چگونه است؟

چرخه بیماری نوزما زنبور عسل چگونه است؟

 بیماری نوزما زنبور عسل به صورت یک چرخه در بدن زنبور عسل وجود دارد.

  1. ورود اسپور نوزما از طریق غذا یا آب آلوده به روده زنبور
  2. جوانه زنی اسپور در روده زنبور
  3. اتصال به سلول های روده زنبور
  4. تکثر نوزما در بدن زنبور سالم
  5. دفع مجدد اسپور از طریق مدفوع به محیط
  6. انتقال اسپور به زنبورهای سالم پس از تماس با منابع آلوده دیگر

علایم بیماری نوزما زنبور عسل

 بیماری نوزما زنبور عسل را یکی از انواع بیماری های رایج به شمار می آید که علائم خاصی ندارد. چرا که نوزما یک عامل انگلی در دستگاه گوارش زنبور است و از بدن حشره برای حیات خود استفاده می کند. آلوده شدن یک زنبور به مرور می تواند اسپور عامل بیماری را به دیگر زنبورها و دیگر کندوها نیز منتقل کند. به طور کلی می توان برخی علائم مشاهده شده در کندوها را به عنوان علائم بیماری نوزما برشمرد:

  • اسهال (این موضوع اگرچه نمی تواند قطعا علامت بیماری نوزما باشد اما می تواند به عنوان یکی از علائم در کنار سایر علائم تائید کننده شیوع این بیماری در بین زنبورها به شمار آید.)
  • بی اشتهایی زنبورها با وجود وفور مواد غذایی
  • کاهش تولید عسل و گرده
  • روش های انتقال بیماری نوزما زنبور عسل

یکی از نکات مهم درباره بیماری نوزما زنبور عسل روش های انتقال آن است. این بیماری با توجه به اینکه در دستگاه گوارش زنبور ایجاد مشکل می کند از همین رو می تواند از راه مدفوع زنبورهای آلوده زنبورهای کارگر و نر به دیگر زنبورها و کندوها منتقل شود.

روش های درمان نوزما

روش های درمان نوزما

 بیماری نوزما زنبور عسل روش های درمانی مختلفی مثل استفاده از آنتی بیوتیک فوماژلین،  دارد. با این وجود دو روش رایج دیگری که بیشتر کاربرد دارد و اثرات منفی کمتری به جای میگذارد عبارت است از:

درمان نوزما با سرکه

یکی از راه های درمان بیماری نوزما زنبور عسل با سرکه سیب است. در این روش در صورتی که شاهد علائم بیماری نوزمان بودید کافی است 25 میلی لیتر  سرکه سیب را با 75 میلی لیتر شربت شکر ترکیب و آن را به صورت اسپری برای کلنی های زنبور عسل استفاده کنید. برای پیشگیری از ابتلا زنبورهای عسل به این بیماری می توان از ترکیب سرکه سیب و شربت شکر به عنوان مکمل های زنبور عسل بصورت دوره ای استفاده کرد.

سرکه خاصیت شستشو دهندگی برای روده زنبور دارد از همین رو می توان از آن استفاده کرد.

درمان نوزما با مترونیدازول

یکی از راه های درمان نوزما استفاده از آنتی بیوتیک هایی است که به زنبورهای عسل خورانده می شود تا کلنی رفته رفته درمان شود و میزان تلفات کمتر شود. از همین رو غالبا از انواع مختلفی از آنتی بیوتیک ها مثل مترونیدازول همراه با آب و غذا برای زنبورها استفاده می شود. مترونیدازول به تقویت سیستم ایمنی بدن زنبور می شود. از آنجا که نوزما باکتری های مفید روده زنبور را از بین می برد از همین رو مترونیدازول می تواند روشی مفید برای کنترل و درمان این بیماری باشد.

روش های کنترل بیماری نوزما

 بیماری نوزما زنبور عسل از جمله بیماری هایی است که به محض شناسایی نیاز به کنترل شرایط دارد. نکته مهمی که باید در ابتلا زنبورهای عسل به بیماری اشاره کرد این است که شما باید برای پرورش این حشرات حساسیت بالایی داشته باشید.

بیماری زنبور عسل مانند بیماری دام و طیور نیست و کوچکترین سهل انگاری می تواند منجر به خسارت زیادی برای زنبورداران شود. از همین رو به محض مشاهده هر گونه مورد مشکوکی باید به سرعت آن را بررسی و برای رفع آن گام برداشت.

 این موضوع  می تواند میزان تلفات و خسارت ها را نیز کاهش دهد. مهمترین راهکارهایی که می تواند در کنترل و پیشگیری بیماری نوزما موثر باشد عبارت است از:

  • ضدعفونی کردن کندوهای کهنه یا از بین بردن کندوهای آلوده
  • استفاده از ملکه های جوان
  • تغذیه مناسب زنبورها
  • تقویت کلنی و زنبورها با مکمل های مناسب
  • عدم ایجاد استرس و تنش به زنبورها
  • قرار دادن کلنی ها در فصول سرد در محیط های گرم و آفتابی
  • استفاده از منابع خشک ساکاروز
  • تقویت کلنی با افزایش پروتئین غذایی به جای شکر و قند
  • استفاده از داروهای مناسب برای درمان
  • ضدعفونی کردن همه لوازم زنبورداری قبل و بعد از استفاده
  • استفاده از پروبیوتیک بعد از نوزماهیل

روش های تقویت ایمنی زنبور

همیشه پیشگیری بر درمان اولویت دارد. از آنجا که بیماری نوزما یکی از بیماری هایی است که مدتهای طولانی باقی می ماند از همین رو می توان با تقویت سیستم ایمنی زنبورها گامی برای پیشگیری برداشت. از مهمترین راه هایی که می توان برای تقویت ایمنی زنبورها استفاده کرد  عبارت است از:

  1. عدم استفاده زیاد از شکر و شربت برای زنبورها
  2. استفاده از عسل برای تغذیه زمستانه زنبورها
  3. استفاده از شربت های اسیدی یا ترکیب شده با مولتی ویتامین
  4. تقویت زمستانه زنبورها با نوزماهیل
  5. تغذیه زنبورها با گرده، پروتئین، ویتامین و انواع املاح معدنی
  6. پیشگیری از بروز تنش و استرس به زنبورها
  7. پاکسازی محیط از وجود کنه و انگل ها
  8. عدم استفاده افراطی از آنتی بیوتیک ها
  9. استفاده از مکمل های زنبور عسل حاوی پروبیوتیک ها
  10. استفاده از غذاهای تخمیر شده برای زنبورها
  11. حذف کندوهای ضعیف و دارای بیماری

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.